رفتن به متن اصلی
ایران بدون سانسور

همهٔ اسم‌ها

عکس: Abdorrahman Boroumand Center (Omid)

مصطفی کریم‌بیگی

Mostafa Karim Beigi

۱۳۸۸ · ۱۷ سال پیش

پرواز
۶ دی ۱۳۸۸
سن
۲۶ ساله
اهل
تهران، تهران

جنبش ۸۸

فقط روی همین گوشی می‌مونه. چیزی فرستاده نمی‌شه.

زندگی‌اش

مصطفی کریم‌بیگی ۲۶ سالش بود، دیپلم داشت و کار خودش رو می‌کرد. عضو هیچ حزبی نبود، ولی خانواده‌ش می‌گن رک و آزادی‌خواه بود. دوران دانش‌آموزی گروهی به اسم «جنبش دانشجویی ایران» راه انداخته بود و هر سال تو سالگرد حمله به کوی دانشگاه شرکت می‌کرد.

تو انتخابات ۸۸ رأی نداد، ولی بعدش تو همه اعتراض‌ها بود، با یه شال سبز دور گردنش. یکی از دوست‌هاش یادش میاد که با یه بسیجی بحث می‌کرد، چون باور داشت گفت‌وگو تنها سلاح‌شونه. به مریض‌ها و آدم‌های نیازمند کمک می‌کرد، می‌گفت اگه جنگ بشه اولین نفر می‌ره از کشورش دفاع کنه و کارت اهدای عضو داشت؛ بعد از مرگش اعضای بدنش به بیمارهای دیگه رسید.

رژیم چطور ازمون گرفتش

روز عاشورا، ۶ دی ۱۳۸۸، حدود ساعت یک بعدازظهر، نیروهای پلیس و لباس‌شخصی نزدیک پل کالج تو خیابان انقلاب به پیشانی مصطفی شلیک کردن و جسدش رو از روی پل انداختن پایین. پلیس فقط اعلام کرد یه مرد ناشناس بر اثر سقوط از پل مرده.

خانواده‌ش حدود دو هفته بیمارستان‌ها و زندان‌ها رو گشتن تا تو پزشکی قانونی کهریزک پیداش کردن؛ اونجا علت مرگ رو «برخورد با جسم سخت» نوشته بودن. اجازه مراسم عمومی ندادن و خانواده ساعت هشت شب ۲۳ دی، زیر تدابیر شدید امنیتی، تو روستای جوقین نزدیک شهریار به خاکش سپردن.

از همون موج

از همون شهر

کی رو جا انداختم؟ اسمش رو بگید، و اینکه کی بود.

همین‌جا بگید تا بقیه هم جواب‌تون رو بدن؛ فارسی یا انگلیسی.

داستانش

گفت‌وگو

جاویدنام‌ها

همهٔ گفت‌وگوها، از همهٔ صفحه‌ها

اسمی که جا انداختم، خاطره‌ای از یکی از کسایی که اینجان، یا یه اصلاح، با یه منبع عمومی. هیچ‌وقت از داخل ایران، و هیچ‌وقت اسم خانوادهٔ زنده‌شون. اینا حرف خود خواننده‌هاست، نه حرف من.

چه نوع نظری می‌نویسید؟

برای ارسال باید یه حساب رایگان داشته باشید. تا حساب بسازید، متن‌تون همین‌جا می‌مونه.

اطلاعات خصوصی هیچ‌کس رو ننویسید. قوانین گفت‌وگو و اطلاعاتی که از شما نگه می‌دارم

پخش زنده تو یوتیوبهر روز، از ۱۰ صبح به وقت شرق آمریکا