جلیل میلانلوئی
Jalil Milanlu'i
۱۳۵۶–۱۴۰۴
- تولد
- ۷ آبان ۱۳۵۶
- پرواز
- ۱۸ دی ۱۴۰۴
- سن
- ۴۸ ساله
- اهل
- اسفراین، خراسان شمالی
فقط روی همین گوشی می‌مونه. چیزی فرستاده نمی‌شه.
زندگی‌اش
جلیل سال ۱۳۵۶ تو روستای روئین اسفراین به دنیا اومد؛ کرد کرمانج بود. جوون ازدواج کرد و دو تا دختر داشت؛ همسرش که معلم ادبیات بود، زمستون ۱۴۰۳ بعد از نزدیک دو سال درمان، به خاطر سرطان فوت کرد.
فوق‌لیسانس مدیریت مالی داشت و سال‌ها تو بانک رسالت کار کرد؛ اول رئیس شعبه بود و بعد مسئول کارهای بانک تو کل خراسان شمالی. تو دانشگاه صنعتی اسفراین و پیام نور و سال آخر هم تو دانشکده‌ی علوم پزشکی اسفراین حسابداری و مالی و اقتصاد درس می‌داد. ورزش و زندگی سالم محور زندگیش بود.
جوون که بود به جمهوری اسلامی خوش‌بین بود؛ کم‌کم شد یکی از منتقدهای رک حکومت، از نظرهای قبلیش پشیمون بود و فکر می‌کرد وظیفه‌شه برای عوض شدن اوضاع کاری بکنه. نهادهای امنیتی سر پست‌هاش احضارش کردن و تهدیدش کردن، و بعد از اعتراض‌های ۱۴۰۱ یه دانشگاه همکاریش رو باهاش قطع کرد.
«مواظب بچه‌هایم باشید. مواظب دو دختر قشنگم باشید. ایرانی بسازید که یادگار کوروش و داریوش باشد و جهانیان از شکوه آن انگشت به دهان بمانند.»
رژیم چطور ازمون گرفتش
عصر ۱۸ دی ۱۴۰۴، حدود ساعت هشت و نیم، نزدیک چهارراه ساعت اسفراین تیراندازی شروع شد؛ از پشت‌بوم کلانتری خیابون ولی‌عصر شلیک می‌کردن. یه گلوله‌ی جنگی به سینه‌ی جلیل خورد. وقتی آمبولانس بردش بیمارستان امام هنوز هوشیار بود و حرف می‌زد؛ ولی با وجود تلاش برای احیاش، همون‌جا جون داد.
سه روز بیمارستان‌ها و پزشکی قانونی اسفراین و بجنورد به خانواده نگفتن پیکرش کجاست. آخر با گرفتن تعهد پیکر رو دادن، و به خانواده فشار آوردن بگن یه رهگذر بوده که یه آدم ناشناس کشتتش. همون‌طور که خودش خواسته بود، ۲۱ دی زیر تدابیر شدید امنیتی کنار همسرش تو اسفراین به خاک سپرده شد.
